Bilety: 19 zł/ 25 zł
Wystąpią: Orkiestra Kameralna Polskiego Radia Amadeus, Agnieszka Duczmal, Przemysław Witek.
Program Koncertu:
Fr. Chopin - Ballada g-moll op.23
Fr. Chopin - Nokturn c-moll op.48 nr 1.
Fr. Chopin - Polonez As-dur op.53
Fr. Chopin - Mazurki op.68: C-dur, a-moll, F-dur, f-moll
Fr. Chopin - Preludia op.28, nr 4 i 7 (ar. A. Duczmal)
Fr. Chopin - koncert fortepianowy f-moll
Orkiestra Kameralna Polskiego Radia
Amadeus:
„Pomyłki być nie może: Orkiestra Kameralna Polskiego Radia
jest jednym z najwspanialszych zespołów naszych czasów.”
The Gazette Montreal (Kanada)
Orkiestra Kameralna Polskiego Radia Amadeus została założona w Poznaniu w 1968 roku przez Agnieszkę Duczmal. Początkowo działała pod patronatem „Jeunesses Musicales”, a później Poznańskiego Towarzystwa Muzycznego. Zdobycie przez Orkiestrę Srebrnego Medalu Herberta von Karajana w 1976 roku na Międzynarodowych Spotkaniach Młodych Orkiestr w Berlinie Zachodnim zaowocowało przekształceniem jej w 1977 roku w etatowy zespół Polskiego Radia i Telewizji, a następnie w Orkiestrę Kameralną Polskiego Radia Amadeus pod dyrekcją Agnieszki Duczmal.
Zespół zarejestrował 110 koncertów i programów dla Telewizji Polskiej oraz 5 godzin muzyki dla Télévision Française 1. Orkiestra nagrała również 46 płyt. W dorobku artystycznym Zespołu znajduje się wiele prawykonań, m.in. pierwsze światowe nagranie Wariacji Goldbergowskich J.S. Bacha w opracowaniu J. Kofflera na orkiestrę kameralną. Orkiestra współpracuje także z radiofoniami zagranicznymi, m.in: niemieckimi NDR, WDR, SFB oraz BBC w Londynie, CBC w Montrealu i radiofonią meksykańską, dla których nagrywa przede wszystkim muzykę polską.
Orkiestra prowadzi działalność koncertową w większości krajów europejskich oraz USA, Kanadzie, Meksyku, Brazylii, Kuwejcie, Tajwanie i Japonii, współpracując często ze światowej sławy solistami, takimi jak: Maurice André, Martha Argerich, Patric Gallois, Steven Isserlis, Gary Karr, Kevin Kenner, Mischa Maisky, Jeremy Menuhin, Igor Oistrakh, Michela Petri, Alexandre Rabinovitch, Vadim Repin, Grigory Sokolov, Guy Touvron, Henryk Szeryng oraz wszyscy czołowi soliści polscy.
Wśród najsłynniejszych sal koncertowych, w których występowała Orkiestra, należy wymienić Concertgebouw w Amsterdamie, Filharmonię Berlińską, Filharmonie w Kolonii i Monachium, Filharmonię w Petersburgu, lipski Gewandhaus, wiedeński Musikvereinsaal, Pollack Hall w Montrealu, Queen Elizabeth Hall w Londynie, mediolański Teatro alla Scala i Tokyo Opera City Concert Hall. Orkiestra regularnie bierze udział w licznych europejskich festiwalach muzycznych.
Agnieszka Duczmal
„Agnieszka Duczmal[...] jest niezrównana w tworzeniu kolorytu orkiestry.”
The Village Times (USA)
Najsłynniejsza polska dyrygentka urodziła się w rodzinie o tradycjach muzycznych. Studia dyrygenckie ukończyła w 1971 roku w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Poznaniu w klasie prof. Witolda Krzemieńskiego, uzyskując dyplom z wyróżnieniem. W tym samym roku rozpoczęła pracę jako dyrygent asystent w Państwowej Filharmonii w Poznaniu, a następnie jako dyrygent w Operze Poznańskiej, w której przygotowała m.in. polską prapremierę opery B. Brittena Sen nocy letniej, premierę Rigoletto G. Verdiego oraz baletu.
Już w czasie studiów, w 1968 roku, założyła orkiestrę kameralną, przekształconą w 1977 roku w Orkiestrę Kameralną Polskiego Radia i Telewizji, a następnie w Orkiestrę Kameralną Polskiego Radia Amadeus. Od początku istnienia Orkiestry Agnieszka Duczmal jest jej dyrektorem i dyrektorem artystycznym.
W 1982 roku otrzymała tytuł „La donna del mondo” (Kobieta Świata) przyznany przez Międzynarodowe Centrum Kultury Saint Vincent w Rzymie pod patronatem UNESCO i prezydenta Włoch za wybitne w skali światowej osiągnięcia w dziedzinie kultury, sztuki i działalności społecznej.
Agnieszka Duczmal prowadzi koncerty z orkiestrami symfonicznymi w kraju i za granicą. Jako pierwsza kobieta dyrygent wystąpiła na scenie mediolańskiego Teatro alla Scala.
Do 2008 roku wraz z Orkiestrą Kameralną Polskiego Radia Amadeus nagrała 46 płyt, a dla Polskiego Radia ponad 9000 minut muzyki. Dla Telewizji Polskiej zarejestrowała 112 koncertów i programów muzycznych, m.in. w cyklach „Stereo i w Kolorze” i „Goście Agnieszki Duczmal”, 5 godzin muzyki dla Télévision Française 1, a dla Telewizji Japońskiej godzinny program z muzyką polską.
Dyrygentka proponuje publiczności ciekawe projekty koncertowe łącząc muzykę z baletem czy malarstwem. Współpracuje z Polskim Teatrem Tańca Ewy Wycichowskiej i Ogólnokształcącą Szkołą Baletową w Poznaniu. Wyjątkowym projektem w repertuarze Agnieszki Duczmal i jej Orkiestry są Cztery Pory Roku Cztery Pory Życia, który prezentuje Cztery Pory roku A. Vivaldiego i A. Piazzolli na tle wyjątkowego obrazu autorstwa Mariusza Kałdowskiego. Od wielu lat prowadzi również działalność promującą młodych utalentowanych polskich muzyków w stałych cyklach koncertowych.
Agnieszka Duczmal odbywa ze swoją Orkiestrą wiele podróży artystycznych, występując ze światowej sławy solistami w prestiżowych salach koncertowych Europy, obu Ameryk, Afryki i Azji.
Przemysław Witek
Urodzony 3 kwietnia 1985 roku w Wałbrzychu. Ukończył z wyróżnieniem Akademię Muzyczną im. I.J. Paderewskiego w Poznaniu w klasie prof. Alicji Kledzik. Obecnie jest asystentem w Katedrze Fortepianu w macierzystej uczelni. Swoje umiejętności doskonalił pod okiem takich pianistow jak Viera Nossina, Philippe Entremont, Martin Hughes czy Paul Gulda. Od roku 2009 studiuje w Hochschule für Musik und Tanz w Kolonii w klasie prof. Paulo Alvaresa.
Laureat międzynarodowych konkursów pianistycznych, m. in.im. Artura Rubinsteina w Bydgoszczy, Konkursu Młodych Talentów w Val Tidone (I miejsce), Konkursu Adilii Alievy w Gaillard (I miejsce) oraz Konkursu im. Haliny Czerny-Stefańskiej w Poznaniu (I miejsce).
Był solistą koncertów symfonicznych w Polsce, Niemczech i na Ukrainie. Występował z recitalami w wielu miastach Polski oraz za granicą: w Stanach Zjednoczonych, Arabii Saudyjskiej, Hiszpanii, Włoszech, Niemczech, Szwajcarii, na Ukrainie oraz w Rosji. Brał udział w Międzynarodowym Festiwalu "Letnie Wieczory Muzyczne w Kijowie" organizowanym przez Fundusz Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Wladimira Horowitza, Międzynarodowym Festiwalu Kameralnym im. Księżnej Daisy w Zamku Książ oraz w Międzynarodowym Festiwalu Młodych Laureatów Konkursów w Katowicach.
Dokonał nagrań archiwalnych dla Radia Watykańskiego w Instytucie Goethego w Rzymie. Jesienią 2010 r. ukaże się jego debiutancka płyta „Decadence” z utworami S. Rachmaninowa i K. Szymanowskiego, która zostanie wydana przez Program II Polskiego Radia oraz firmę Ponte Art Production.
O projekcie - BARWY MUZYKI OBRAZY MALOWANE CHOPINEM
Rok 2010 został ogłoszony Rokiem Chopina, co w oczywisty sposób stymulowało powstawanie projektów mających na celu szczególne kultywowanie dziedzictwa wielkiego polskiego kompozytora.
Niewątpliwie takim sposobem jest tworzenie projektów o charakterze interdyscyplinarnym.
Wzajemne przenikanie się muzyki i malarstwa jest oczywiste. Inspiracje działają tu w obie strony. Nic więc dziwnego, że z okazji Roku Chopinowskiego powstają obrazy malowane pod wpływem utworów genialnego kompozytora. Projekt „Barwy muzyki” jest właśnie próbą pokazania artystycznej wizji kolorów muzyki Chopina. Autorem obrazów jest Mariusz Kałdowski - polski artysta od lat mieszkający i wystawiający w Wielkiej Brytanii.
Nowy projekt Mariusza Kałdowskiego wyrasta z fascynacji muzyką Chopina, szczególnie Koncertem e – moll, tak znaczącym w twórczości wielkiego kompozytora.
Po prawie dwustu latach od skomponowania tego dzieła magia dźwięków wydobyła z zaświatów i wyobraźni malarza barwną refleksję o życiu Chopina, jego muzyce, świecie, w którym żył.
Powstał tryptyk, którego centralną część stanowi portret młodego Chopina. Patrzenie na te twarze Chopina było wypełnione muzyką, bo - jak mówi malarz – „wychował się na Chopinie”.
Ze wspomnień kompozytora zapisanych w nutach, ze wspomnień i refleksji malarza wyrażonych barwami i kształtami powstał muzyczno-plastyczny spektakl „Barwy muzyki – obrazy malowane Chopinem”.
Mariusz Kałdowski zawsze tworzy słuchając muzyki. Powiedział kiedyś, że „obrazy idą w świat, muzyka pozostaje w pracowni”. Po namalowaniu „Czterech pór roku. Czterech pór życia” otworzył drzwi pracowni i pozwolił odejść z niej muzyce i obrazowi. To samo zrobił po stworzeniu tryptyku chopinowskiego. Wielu artystów: kompozytorów i wykonawców widzi muzykę w kolorach. W prezentowanym obrazie barwy stają się dźwiękami, zaczynają grać, i jak struny w norwidowskim „Fortepianie Chopina” rozmawiają ze sobą, trącając się, po dwie - po dwie - i szemrzą z cicha.....
A to pozwala słyszeć muzykę i ją zobaczyć.
